گاهی وقتها...

گاهی وقتها....

                 فقط گاهی وقتها...

لب تشنه شعرم اشک می خواهد...

گاهی وقتها...

                 فقط گاهی وقتها...

تر کند زخم کینه ام را ...

وباز...

           خشک می شود دوباره...

                                          می دانم,

 گاهی وقتها...

                  فقط گاهی وقتها...

آرام می گیرم.

/ 6 نظر / 13 بازدید
علیرضا

یک عمر قفس بست مسیر نفسم را حالا که دری هست مرا بال و پری نیست حالا که مقدر شده آرام بگیرم سیلاب مرا برده و از من اثری نیست بگذار که درها همگی بسته بمانند وقتی که نگاهی نگران پشت دری نیست . . .

hadis

خیلی زیبا بود عزیزم

روایت تلخ

گاهی وقتا تشنه شعری ام که باهاش اشک بریزم وقتی که کینه دل رو زخمی کنه نه اشکی هست نه نه شعری ونه آرامشی ... [گل] گل برای شعر زیـبایـت ...[گل]

مازیار

درود بر شما... جسارتا نقد میکنم: اشک مربوط است به چشم تشنه و اگر میگذاشتید چشم تشنه شعر مناسبت بیشتری داشت و نمیدانم چگونه بعد از زخم کینه و ترشدنش آرام میگیرید؟!!

مجید صحراکارها

یاد این افتادم: زخمی کینه ی من این تو و این سینه ی من من خودم خواسته ام کار به اینجا برسد