فقط...شاید...

من...

      ما...

            تنهاییم...

  همه مان تنها,

                 در آغوش نقطه ها اما...

شعر فقط فراموشیمان را کم می کند,

فقط سیگارمان را زیاد می کند,

                                   فقط...

از لرزش دستانم خسته ام...

              می خواهم پرتشان کنم به آسمان,

                                                     تا ابرها...

شاید پرنده ای دستانم را تا خدا برد,

شاید پروانه ای در ابرهای خدا متولد شود...

                                                      شاید...

 

/ 12 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مژگان

به قول شاملو از تنهایی مگریز لحظه ای آنرا بجوی و تحمل کن عزیزم در این روزگار تنهایی بهترین دوست ماست http://sokootebaran.persianblog.ir/

باربد

خوشحالم که برگشتی... پس چرا به من سر نمیزنی... وبلاگ قبلیمو سپردم به دوستان...این وب جدیمه... ....خیلی قشنگ گفتی...منم میگم..تنهایم و تنهایی برایم مرزی ندارد...همیشگی است...اما شاید... شاید همین تنهایی بود که خدا را به من شناخت...

حامی

وااااااای..عالی عالی لذت بردم

هم وطن

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد آب حیوان تیره گون شد خضر فرخ پی کجاست خون چکید از شاخ گل باد بهاران را چه شد کس نمی‌گوید که یاری داشت حق دوستی حق شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد لعلی از کان مروت برنیامد سال‌هاست تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد گوی توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند کس به میدان در نمی‌آید سواران را چه شد صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد زهره سازی خوش نمی‌سازد مگر عودش بسوخت کس ندارد ذوق مستی میگساران را چه شد حافظ اسرار الهی کس نمی‌داندخموش از که می‌پرسی که دور روزگاران را چه شد درود هم وطن

نیره

سلام.. وب زیبای دارین.. خوشحال میشم به منم سر بزنید..[لبخند]

نیره

سلام.. وب زیبای دارین.. خوشحال میشم به منم سر بزنید..[لبخند]

جاوید

و به راستی که ما همه مان تنهاییم...