ما آدمیان...

ما آدمیان,

نقض می کنیم قانون آدم وحوا را,

عشق را...

            در سردابه های قلبهایمان,

                                  به مسلخ می کشیم؟؟؟ 

  میراث اجدادمان راچه کرده ایم؟؟؟؟

       در گورستانهای باستانی باید جست عشق را...

                                         در خرابه های تخت جمشید...

       بیستون هم فریاد بی کسی سرداده...

به راستی...

                  میراث اجدامان را چه کرده ایم؟؟؟

فریاد...

/ 25 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
می را

آخ زهرا اون در ازل بود درسش کن بی زحمت =-*

سیاوش

سلام سارا خانم این شعر خیلی پخته و پرداخت شدده است آفرین از واژه های پشتوانه دار خیلی زیبا واستادانه استفاده کردی ممنون که به وبلاگم سر زدی[گل]

ساراازکرمانشاه

سلام طاعات قبول در سرای گل فروشان گرچه گل بسیار است ، چون تو گل پیدا نمودن مشکل و دشوار است [گل][ماچ]

کبالت

دستامون میره بالا ؟؟؟ خوشگلا باید برقصن ؟؟؟

بچه سلسبیل-سرا

درود از همان روزی که دست حضرت قابیل گشت آغشته بخون حضرت هابیل آدمیت مرده بود گرچه آدم زنده بود.

روایت تلخ

نگاهم را که بد ميچرخانم به خنده ات سکوتم رگ به رگ می شود!

روایت تلخ

زیبائیت کیفیت دارد. از پشت چادر مشکی، ندیدنت رنجم می دهد به اشاره ی طره ی گیسوانت تمام گندمزاران را شانه می زنم به اشاره ی چشمان به زمین دوخته ات از شوق شکفتن آب می شوم و به اشاره ی قدمهایت جاده می شوم که همسفر نرسیدنم شوی ...